teleskopy.net : mity na niebie - informacje o konstelacjach

Konstelacje


1	Cefeusz	Cepheus	Cep	Konstelacja przedstawiająca króla Etiopii, który był mężem Kasjopei i ojcem Andromedy.

2	Kasjopeja	Cassiopeia	Cas	Konstelacja przedstawia Kasjopeję, piękną i zarozumiałą królową Etiopii, żonę króla Cefeusza i matkę Andromedy. Jego główne gwiazdy układają się w łatwy do odszukania kształt litery W. W roku 1572 w tym gwiazdozbiorze wybuchła supernowa, obserwowana przez Tycho de Brahe.

3	Mała Niedźwiedzica	Ursa Minor	UMi	Konstelacja okołobiegunowa, do której należy Gwiazda Polarna. Przedstawia syna zamienionej w Wielką Niedźwiedzicę córki Zeusa i Mnemosyne - Kalliope

4	Smok	Draco	Dra	Konstelacja przedstawiająca smoka Argos, pilnującego hesperyjskich jabłek. Jabłka te miał za zadanie zdobyć Herakles wykonując jedną z 12 prac.

5	Wielka Niedźwiedzica	Ursa Major	UMa	Łatwa do zidentyfikowania konstelacja przedstawia zamienioną w Wielką Niedźwiedzicę córkę Zeusa i Mnemosyne - Kalliope. We "Władcy Pierścieni" przyjmuje nazwę Valakirka - "Sierp Valarów"

6	Żyrafa	Camelopardalis	Cam	Konstelacja opisana przez Jakoba Bartscha w roku 1614.

7	Bliźnięta	Gemini	Gem	Konstelacja przedstawia przedstawia parę bliźniąt trzymających się za ręce, Kastora i Polluksa. W mitologii nic nie mogło być proste, więc bliźniacy mieli jedną matkę - Ledę - ale dwóch ojców: ojcem Kastora był król Sparty Tyndareusz, Polluksa sam Zeus. Bliźniacy należeli do załogi statku Argonautów. Jest to jeden z dwunastu gwiazdozbiorów zodiaku. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 22 maja do 21 czerwca. W pobliżu Kastora znajduje się radiant jednego z aktywniejszych rojów meteorów - Geminid. Jego największa aktywność przypada na 14 grudnia i generuje wówczas do 60 meteorów na godzinę.

8	Byk	Taurus	Tau	Konstelacja ta przedstawia Zeusa w postaci byka, który wedle porwał fenicką księżniczkę Europę. Jest to jeden z dwunastu gwiazdozbiorów zodiaku. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 21 kwietnia do 21 maja. W konstelacji tej znajdują się dwie dobrze widoczne otwarte gromady - Hiady i Plejady.

9	Cyrkiel	Circinus	Cir	Niewielka konstelacja opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

10	Gołąb	Columba	Col	Konstelacja przedstawiająca gołębicę z Arki Noego. Opisana w roku 1603 przez Johanna Bayera.

11	Jednorożec	Monoceros	Mon	Konstelacja przedstawiająca - jak nazwa wskazuje - jednorożca. Jest to słabo widoczna konstelacja nieba południowego, która na naszym niebie widoczna jest w miesiacach zimowych.

12	Malarz	Pictor	Pic	Konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

13	Mały Pies	Canis Minor	CMi	Konstelacja nieba południowego, w której znajduje się jedna z najbliższych gwiazd - Procjon - odległa o zaledwie(?) 11,36 lat świetlnych.

14	Orion	Orion	Ori	Charakterystyczna konstelacja nieba południowego, dobrze widoczna w Polsce w miesiącach zimowych. Znajduje się tu wiele ciekawych obiektów - począwszy od jasnych gwiazd - błękitnego Rigela i czerwonego olbrzyma Betelgeusy, po łatwe do obserwacji mgławice Oriona M42 i M43, i ciemną mgławicę dla zaawansowanych - Koński Łeb (IC 434).

15	Pompa	Antlia	Ant	Konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

16	Rak	Cancer	Cnc	Słaba konstelacja zodiakalna przedstawiająca wielkiego raka, który na rozkaz bogini Hery zaatakował Heraklesa. W obrębie gwiazdozbioru Raka znajduje się jedna z najjaśniejszych gromad otwartych na niebie - Żłóbek (M44). Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 22 czerwca do 22 lipca.

17	Rufa	Puppis	Pup	Konstelacja nieba południowego opisana przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

18	Ryś	Lynx	Lyn	Słabo widoczna konstelacja nieba opisana przez Jana Heweliusza w 1690 roku.

19	Wielki Pies	Canis Major	CMa	Konstelacja nieba południowego, widoczny zimą, w której znajduje się najjaśniejsza gwiazda na niebie - Syriusz - -1.44M.

20	Woźnica	Auriga	Aur	Konstelacja nieba przedstawiająca (w zależności od źródeł) bądź to Neptuna wynurzającego się z oceanu w swym rydwanie, bądź to Erychtoniusza - czwartego króla Aten, któremu przypisywany jest wynalazek rydwanu. W konstelacji znajdują się trzy otwarte gromady gwiazd - M36, M37 i M38.

21	Lutnia	Lyra	Lyr	Konstelacja nieba przedstawiająca lutnię Orfeusza. W konstelacji tej znajdują się dwa obiekty z katalogu Messiera - pozostałość po supernowej mgłąwica planetarna M57i gromada kulista M56; druga najjaśniejsza gwiazda nieba północnego Vega, oraz popularny cel testów rozdzielczości teleskopów - eta Lyr

22	Zając	Lepus	Lep	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego, towarzysząca myśliwemu - Orionowi.

23	Centaur	Centaurus	Cen	Konstelacja przedstawia najmądrzejszego z Centaurów - Chirona, syna Nefele i Iksjona. Chejron był nauczycielem i wychowawcą wielu greckich herosów, m.in.: Asklepiosa, Jazona, Heraklesa, Achillesa i Eneasza. Mieszkał na górze Pelion, skąd został wypędzony do Malei. Został raniony przypadkowo zatrutą strzałą przez Heraklesa, podczas wykonywania czwartej z wyznaczonych mu prac. Zmęczony długim życiem Chejron wybrał śmierć. Nie mogąc umrzeć, przeniósł dar nieśmiertelności na Prometeusza a sam udał się w gwiazdy. W konstelacji tej znajduje się najbliższa Ziemi gwiazda - Proxima Centauri - odległa o 4,28 lat świetlnych.

24	Hydra	Hydra	Hyd	Konstelacja przedstawia mitycznego potwora - Hydrę Lernejską - którą z pomocą Iolasa pokonał w drugiej ze swych prac Herakles. Zatrute jej krwią strzały stanowił broń na którą nie było antidotum.

25	Kruk	Corvus	Crv	Dobrze widoczna wiosną konstelacja nieba południowego.

26	Kompas	Lepus	Lep	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

27	Korona Północna	Corona Borealis	CrB	Dobrze widoczna konstelacja nieba północnego, opisana przez Ptolemeusza.

28	Lew	Leo	Leo	Dobrze widoczna konstelacja nieba północnego przedstawiająca mitycznego lwa, którego musiał pokonać Herakles wypełniając pierwszą z dwunastu prac. W jej obrębie znajduje się wiele ciekawych obiektów z katalogu Messiera, w tym galaktyki spiralne M65, M66, M95 i M96 oraz galaktyka eliptyczna M105. Ciekawostkę stanowi czerwony karzeł GJ 436 (Gliese-Jahreiss 436) o jesności +11M, odległy o ok. 30 lat świetlnych od Ziemi. Gwiazdę tę obiega w niewielkiej odległości planeta o masie zbliżonej do Neptuna.

29	Mały Lew	Corona Borealis	CrB	Słabo widoczna konstelacja nieba północnego, opisana przez Jana Heweliusza w 1690 roku.

30	Panna	Virgo	Vir	Konstelacja zodiakalna przedstawiająca grecką boginię sprawiedliwości Dike trzymającą w ręku kłos. Dike odeszła od ludzi gdy zakończył się srebrny wiek. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 23 sierpnia - 23 wrzesnia.

31	Psy Gończe	Canes Venatici	CVn	Konstelacja nieba północnego przedstawiająca charty atakujące niedźwiedzicę. Opisana przez Jana Heweliusza w 1690 roku.

32	Puchar	Crater	Crt	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego przedstawiająca puchar, z którego bogowie pili ambrozję.

33	Sekstant	Sextans	Sex	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana przez Jana Heweliusza w 1690.

34	Skorpion	Scorpius	Sco	Konstelacja zodiakalna przedstawiająca skorpiona, który zabił Oriona. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 24 października - 22 listopada.

35	Waga	Libra	Lib	Słabo widoczna konstelacja zodiakalna nieba południowego, długo stanowiła fragment konstelacji Skorpiona. Jako niezależna została wyodrębniona dopiero w czasach rzymskich. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 23 września - 23 października.

36	Warkocz Bereniki	Coma Berenices	Com	Konstelacja przedstawiająca Berenikę, królową Egiptu i żonę Ptolemeusza, która przyrzekła złożyć swoje długie włosy w ofierze jeśli jej mąż powróci zwycięsko z wojennej wyprawy do Azji. Wydzielona w XVIII wieku przez Tycho de Brahe.

37	Węgielnica	Norma	Nor	Konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

38	Wilk	Lupus	Lup	Konstelacja opisana przez Ptolemeusza. Według jednej interpretacji jest przedstawia wilka, w którego Zues przemieniła Likaona, jako karę za podanie ludzkiego mięsa podczas przyjęcia bogów.

39	Wolarz	Bootes	Boo	Dobrze widoczna konstelacja nieba północnego. Przedstawia syna Jowisza i Callisto, stworzonego podczas orki. Znajdujemy do niej odnośniki w Odysei Homera. Często określana była mianem kierującego niedźwiedziami ze wglęgu na bliskość Wielkiej Niedźwiedzicy i Małej Niedźwiedzicy. W mitologii greckiej widziano tu także wilka Likaona, w żydowskiej - ujadającego psa.

40	Żagiel	Vela	Vel	Konstelacja nieba południowego opisana w roku 1753 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

41	Delfin	Delphinus	Del	Niewielka konstelacja nieba pólnocnego, przedstawiająca delfina, który uratował życie poety Ariona, gdy ten wyskoczył za burtę statku gdy marynarze zagrozili jego życiu. Delfin zaniósł Ariona na plażę wyprzedzając statek. Marynarzy zaś, gdy dopłynęli do brzegu, pojmano i stracono.

42	Herkules	Herculis	Her	Znacząca konstelacja nieba pólnocnego, której od najdawniejszych czasów przypisywano formę ludzką. Babilończycy uważali, że przedstawia Gilgamesza - półboga, który pokonał siły chaosu na początku stworzenia. Fenicjanie widzieli w nim Melkarta, boga oceanu. W okresie klasycznym przyjął miano Herkulesa, herosa legend greckich. W jego obszarze znajdują się dwie piękne gromady kuliste z katalogu Messiera: M13 - widoczna gołym okiem, jako nieostra gwiazda. Teleskop o średnicy 100 mm zaczyna rozdzielać co jaśniejsze gwiazdy, jednak ich całkowitą liczbę szacuje się na 100 000. Gromada ta jest oddalona od nas o 21 000 lat świetlnych. Trochę dalej (25 000 lat świetlnych) znajduje się druga gromada z katalogu Messiera - M92.

43	Indianin	Indus	Ind	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w roku 1603.

44	Jaszczurka	Lacerta	Lac	Słabo widoczna konstelacja nieba północnego po raz pierwszy opisana przez Jana Heweliusza w 1690 roku.

45	Korona Południowa	Corona Australis	CrA	Dobrze widoczna konstelacja nieba południowego, opisana przez Ptolemeusza.

46	Koziorożec	Capricornus	Cap	Konstelacja zodiakalna nieba południowego przedstawiająca Pana (bożka pod postacią pół-kozła i pół-ryby), gdy wraz z innymi bogami uciekał przed potworem Tyfonem do Egiptu. Wszyscy uciekinierzy przemienili się wtedy w zwierzęta. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 22 grudnia - 20 stycznia.

47	Lis	Vulpecula	Vul	Słabo widoczna konstelacja nieba północnego po raz pierwszy opisana przez Jana Heweliusza w 1690 roku. W gwiazdozbiorze tym odnajdziemy ciekawą mgławicę planetarną z katalogu Messiera - M27.

48	Luneta	Telescopium	Tel	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana w roku 1752 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

49	Łabędź	Cygnus	Cyg	Łatwo rozpoznawalna konstelacja nieba północnego, przedstawiająca Zeusa zalecającego się pod postacią łabędzia do spartańskiej królowej Ledy. Z ich związku narodziła się m.in. Helena Trojańska

50	Mikroskop	Microscopium	Mic	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

51	Ołtarz	Ara	Ara	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego przedstawiająca ołtarz Centaura. To na tym ołtarzu Zeus zapalił kadzidło świętując zwycięstwo bogów nad Tytanami.

52	Orzeł	Aquila	Aql	Dobrze widoczna konstelacja nieba północnego przedstawiająca orła, który przeniósł Ganimedesa, syna króla Troi do nieba, by ten służył bogom.

53	Ryba Południowa	Piscis Austrinus	PsA	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego.

54	Strzała	Sagitta	Sge	Nieduża konstelacja nieba północnego, według jednej z wersji przedstawiająca strzałę Kupida, tę którą ranił on Apolla powodując że bóg zakochał się w nimfie Dafne. Według innej - to strzała, którą Herkules zabił orła Zeusa. Opisana już przez Ptolemeusza. W gwiazdozbiorze tym znajduje się gromada kulista M71.

55	Strzelec	Sagittarius	Sgr	Konstelacja zodiakalna nieba północnego przedstawiająca łucznika - w mitologii mezopotamskiej i Sumeryjskiej boga wojny. W greckiej - centaura Chirona z łukiem i strzałą wycelowaną w Skorpiona. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 23 listopada - 22 grudnia.

56	Tarcza Sobieskiego	Scutum	Sct	Nieduża konstelacja nieba południowego, leżąca w pobliżu równika niebieskiego. Opisana przez Jana Heweliusza w roku 1690 przedstawia tarczę polskiego króla Jana III Sobieskiego. Jest to jedyna konstelacja, powiązana z rzeczywistą postacią z historii nowożytnej.

57	Głowa Węża	Serpens Caput	Ser1	Konstelacja w okolicach równika niebieskiego, opisana przez Ptolemeusza, później po wydzieleniu konstelacji Wężownika została podzielona na dwie części.

58	Ogon Węża	Serpens Cauda	Ser2	Konstelacja w okolicach równika niebieskiego, opisana przez Ptolemeusza, później po wydzieleniu konstelacji Wężownika została podzielona na dwie części.

59	Wężownik	Ophiuchus	Oph	Dobrze widoczna konstelacja w okolicach równika niebieskiego, opisana przez Ptolemeusza. Przedstawia Asklepiosa, dzierżącego węża (który stał się osobnym, dwuczęściowym, gwiazdozbiorem.

60	Wodnik	Aquarius	Aqr	Dobrze widoczna konstelacja zodiakalna nieba południowego znana już babilończykom. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 21 stycznia - 20 lutego.

61	Żuraw	Grus	Gru	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana w 1595 roku przez Pietra Dirksza Keysera i Fredericka de Houtmana.

62	Źrebię	Equuleus	Equ	Słabo widoczna, najmniejsza konstelacja nieba północnego.

63	Andromeda	Andromeda	And	Dobrze widoczna konstelacja nieba północnego przedstawiająca etiopską królową, Andromedę, córkę Cefeusza i Kasjopei. Jej matka chełpiła się tym, że jest piękniejsza od nimf morskich - nereid. Posejdon postanowił ukarać jej pychę i zesłał na jej kraj morskiego potwora. Aby go przebłagać wyrocznia zażądała wydania na ofiarę Andromedy. Została ona przykuta do skały i pozostawiona na pożarcie. W ostatniej chwili została uratowana przez Perseusza, który pojął ją za żonę. Na jego obszarze znajduje się najdalszy obiekt widoczny gołym okiem - galaktyka Andromedy M31, oddalona o 2,4 mln lat świetlnych. Tuż obok niej znajdują się małe galaktyka eliptyczna M32 i M110.

64	Baran	Aries	Ari	Dobrze widoczna konstelacja zodiakalna nieba północnego przedstawia barana, który uwolnił Firuksa i Helle, dzieci króla Tesali od okrutnej macochy. Po złożeniu barana w ofierze, jego runo przemieniło się w złoto. To właśnie po to runo wyruszyli argonauci pod wodzą Jazona. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 21 marca - 20 kwietnia.

65	Erydan	Eridanus	Eri	Konstelacja nieba równikowego znana starożytnym. Przedstawia Erydan - mityczną rzeką, w której utonął Faeton, porażony gromem przez Zeusa za to, że skierował rydwan Heliosa zbyt blisko ziemi, co poskutkowało drastycznymi zmianami w klimacie.

66	Feniks	Phoenix	Phe	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego niewidoczna z Polski, przedstawiająca mitycznego ptaka odradzającego się z popiołów. Opisana w dziele Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

67	Pegaz	Pegasus	Peg	Dobrze widoczna konstelacja nieba północnego przedstawiająca mitycznego uskrzydlonego konia. Opisana przez Ptolemeusza.

68	Perseusz	Perseus	Per	Dobrze widoczna konstelacja nieba północnego, przedstawiająca mitycznego herosa greckiego Perseusza, syna Danae i Zeusa, pogromcy Meduzy i męża Andromedy. Konstelacja ta została opisana przez Ptolemeusza.

69	Piec	Fornax	For	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

70	Ryby	Pisces	Psc	Duża konstelacja zodiakalna nieba północnego, w której aktualnie znajduje się węzeł Barana - czyli wstępujący punkt przecięcia ekliptyki i równika niebieskiego. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 21 lutego - 20 marca.

71	Rzeźbiarz	Sculptor	Scu	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

72	Trójkąt	Triangulum	Tri	Mała konstelacja nieba północnego opisana już przez Ptolemeusza.

73	Wieloryb	Cetus	Cet	Duża widoczna konstelacja nieba północnego przedstawiająca morskiego potwora, który miał pożreć Andromedę, który jednak zamiast tego został przez Perseusza zamieniony w kamień.

74	Zegar	Horologium	Hor	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

75	Góra Stołowa	Mensa	Men	Konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille. Wielki Obłok Magellana jest widoczny na granicy tej konstelacji i konstelacji Złotej Ryby.

76	Kameleon	Chamaeleon	Cha	Słabo widoczna konstelacja nieba południowego opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

77	Kil	Carina	Car	Konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

78	Krzyż Południa	Crux	Cru	Najmniejsza konstelacja nieba (widoczna na niebie południowym) o charakterystycznym kształcie i jasnych gwiazdach.

79	Ryba Latająca	Volans	Vol	Mała konstelacja nieba południowego opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

80	Mucha	Chamaeleon	Cha	Mało widoczna konstelacja nieba południowego opisana przez Jakuba Bartscha w 1624 roku.

81	Oktant	Octans	Oct	Konstelacja nieba południowego przedstawiająca instrument nawigacyjny. Opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

82	Paw	Pavo	Pav	Konstelacja nieba południowego opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

83	Rajski Ptak	Apus	Aps	Konstelacja nieba południowego opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

84	Rylec	Caelum	Cae	Niewielka konstelacja nieba południowego opisana w roku 1751 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

85	Sieć	Reticulum	Ret	Mała konstelacja nieba południowego opisana w roku 1752 przez Nicolasa Louisa de Lacaille.

86	Trójkąt Południowy	Triangulum Australe	TrA	Wyraźna konstelacja nieba południowego opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

87	Tukan	Tucana	Tuc	Konstelacja nieba południowego, w którego obszarze jest widoczny Mały Obłok Magellana. Opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

88	Wąż Wodny	Hydrus	Hyi	Niewielka konstelacja nieba południowego opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603.

89	Złota Ryba	Dorado	Dor	Konstelacja nieba południowego opisana po raz pierwszy w atlasie Uranometria Johanna Bayera w roku 1603. Większa część Wielkiego Obłoku Magellana mieści się w obrębie tego właśnie gwiazdozbioru.

-| Menu |-