Uran [Jet Propulsion Laboratory]

Mimo, że wielokrotnie wcześniej obserwowany Uran został rozpoznany jako planeta dopiero w 1781 roku przez angielskiego astronoma Sir Williama Hershela. Planeta - najpierw nazwana Georgius Sidius na cześć króla Jerzego III - ostatecznie otrzymała imię greckiego boga niebios.

Mimo mniejszej masy Uran ma większe rozmiary od Neptuna, jednak tym co go wyróżnia spośród wszystkich planet jest nietypowy kąt nachylenia osi obrotu planety względem ruchu orbitalnego. Dzięki temu, że kąt ten wynosi ponad 90° planeta porusza się wokół Słońca "na boku". Uważa się, że pochylenie to jest wynikiem dawnej kolizji z masywnym obiektem.

Budowa Urana jest bardzo podobna do budowy Neptuna. Uważa się, że tak jak Neptun, posiada duże jądro zbudowane ze skał zmieszanych z lodem. Jądro to otacza gorący ocean jądra zewnętrznego, gdzie dominuje woda. Nad oceanem planetę otula gęsta atmosfera złożona z wodoru, helu i metanu. W atmosferze tej obserwowano jasne plamy - "chmury" krystalicznego metanu.

W 1977 roku wokół planety zaobserwowano pierścienie o strukturze zbliżonej do pierścieni Saturna. Ponadto uran ma bardzo bogaty system księżyców, których znamy już ponad 25. Nazwano je imionami postaci ze sztuk Szekspira - m.in. Titania i Oberon odkryte już przez Herschela.