Jowisz [NASA/JPL/University of Arizona]

Pod każdym względem Jowisz jest najbardziej spektakularną planetę układu Słonecznego. Na tyle spektakularną, ze gdyby miał na początku swoejgo istnienia trochę więcej masy, zamiast planety stałby się drugim słońcem. Póki co ma ponad dwukrotnie większą masę niż wszystkie pozostałe planety razem, i ponad 1000 razy większą objętość od Ziemi. Jest czwartym najjaśniejszym obiektem na niebie i dlatego też był jednym z pierwszych obiektów, na które w 1610 roku skierował swą lunetę Galileusz. A widok czterech księżyców (Io, Europy, Kalisto i Ganimedesa) krążących wokół innej planety nie dość, że ewidentnie podważył system arystotelejski, ale również potwierdził teorię zaproponowaną przez Kopernika.

Jowisz jest bardzo aktywną planetą i za pomocą teleskopów o średnicy 15 cm dostrzeżemy pasy chmur i największe cyklony - wśród nich gigantyczną burzę znaną jako Wielka Czerwona Plama, która jest obserwowana od ponad 100 lat. Wyraźne pasy formują wiatry wiejące z prędkości ponad 600 km/godzinę. Uważa się, że ta aktywność jest wynikiem ciepła generowanego wewnątrz jądra planety pod wpływem powolnego grawitacyjnego zapadania się gazowego olbrzyma. Skaliste jądro otoczone jest płaszczem płynnego metalicznego wodoru, a ten z kolei oceanem płynnej mieszanki wodoru i helu. Metaliczny wodór, mieszanina zjonizowanych protonów i elektronów, odpowiada za powstanie najsilniejszego - poza słonecznym - pola magnetycznego w układzie słonecznym. Ponadto, mimo 11 razy większej średnicy, Jowisz wiruje najszybciej z wszystkich planet a widocznym efektem jest wyraźne spłaszczenie planety.

Jowisz posiada bardzo delikatny pierścień, ale nadrabia brak konkretnej ozdoby w tym departamencie ogromną liczbą księżyców - ma ich co najmniej 63. Wśród nich najciekawsze są dwa:

• Io - najbardziej aktywny wulkanicznie obiekt w układzie słonecznym
• Europa - księżyc, na którym pod warstwą lodu istnieje najprawdopodobniej ocean wody.